sevgili ada bloğu karileri,
blogdaki ani-habersiz susuşun açıklamasını yapmam gerekir: meşguldüm. ölmekten korkmakla meşguldüm..
her şey salı günü bilgisayar başında oturmuş çalışırken vücudumda bir kitle fark etmemle başladı. "yoksa??"... "yok canım, daha neler!".. "ama ya öyleyse?".. korkular, panikler.. araştırmacı bir kişilik olarak, hemen internette okumaya başladım tabi (en büyük hata!). başlarda okuduklarım biraz rahatlattı; kötü düşünmeyi bırakıp, çalışmaya döndüm.. ama ne mümkün! aklıma geldikçe, elim kitleye ve ardından arama motoruna gidiyor.. gittikçe yeni bilgiler, yeni bilgilerle yeni korkular. sonunda kendi kendime teşhisi koydum; evet durum kötüydü.. en kötüsü.. aile geçmişinde de vardı bu hastalık, dolayısıyla riski artırıyordu.. ah ah! sağlıklı yaşamayan biriyim, biliyorum. çok da önemsemeyen. ama başıma bir şey gelince, ya da ihtimali doğunca, inanılmaz korkuyorum. manyakça! o geceyi nasıl geçirdiğimi anlatamam.. hiç bitmeyen panik atak krizleri adeta.. ya da kalp krizi.. neyse bir şekilde, ve toplam bir saatlik uykuyla günü ağarttım. artık uyuyamayacağıma ikna olunca kalkıp, önceki gün yarım bıraktığım işimi hızla tamamladım ve gitmesi gereken yere gönderdim (evden çıkacağım ve teşhis konacak ve uzun süre çalışamayacağım ya).. sonra hazırlandım. hastane çantamı hazırladım - gecelik, çamaşır, kalın kitap, vs (hemen ameliyata alacaklar ya! - diyorum işte manyakça).. evi de toparladım ve akşama doğru şehre gittim.. bu sabah da doktora.. sonuç mu? hastane çantam tıpış tıpış adaya döndü akşam. yaniii; teşhisim _ya da internetin teşhisi_ yanlış çıktı. kesin sonuçları haftaya alacağım ama tehlikeli bir şey olmadığı belli.. çok şükür!
demem o ki sevgili kariler;
1. sağlığınızı önemseyin.
2. kadın olanlarınız, meme kanserini özellikle önemseyin ve lütfen düzenli olarak kontrole gidin.
3. siz siz olun, internette hastalık araştırmayın!!
4. yaşamı sevin, hayat kısa..
5. yaşamı çok da ciddiye almayın, hayat kısa..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder