başkalarının cümlelerini okurken kendi cümlelerinizi okuyor gibi hissetmek..
buyrunuz, adaya dair ekşisözlük'ten sizin için seçtiklerim:
(hamiş: adaya "adam" diyen başkaları da varmış!)
"burgaz adasında oturanlar, diğer adalara ve özellikle büyükada'da oturanlara kem gözle bakarlar.
onlara göre süpermarketi ve bankası olan ada, ada değildir."
"istanbul gibi bir sehirde, hala mahalle bakkali, manavi, kasabi gibi kavramlara sahip olmasinin yani sira; yolda yururken birbirine gulumseyen, selamlasan komsuluk iliskilerine de sahip kucuk, sirin adacik."
"benim büyük cennetim."
"istanbul'a bu kadar yakın olmasına rağmen, sessizliği ve huzur veren sokaklarıyla apayrı bir dünya resmen. mutlaka görülmeli. hatta bir de evim olsa orda be.."
"tek kelimeyle ''huzurdur '' burgazada.doğayı ve sessizliği seven bünyelere ilaç gibi gelen ada."
"kısa süre önce yerleşmemize rağmen, kendi huzur dolu, küçük, sevimli hayatına bizi alıvermiş cennetin dünyadaki yansıması. bünyesinde kalıcı olmak da ayrı güzelmiş meğer."
"istanbul'daki kuşkusuz en huzurlu ve en sakin ada."
"yorgun atlar adası'nın fıstık çamları güzeldir, çok martı ve karga yaşar. sessizlik hakimdir adaya, çok az fayton vardır......... burada sevgiliyle kavga etmek imkansızdır, mutluluk ve sükut mutlaktır."
"ilk gecenin sabahında burada yaşamalı diye uyandım her ada sabahında olduğu gibi."
"iki katlı bir evim olsun adada; minik bir ev; üst katı yatak odam olsun, alt katına bir kitap & kahve açsam, taşısam kitaplarımı, fincanlarımı, arkadaşlarımı adaya..."
"saf. ıssız. kalpten."
"her şeyi bırakıp kalma isteği uyandıran, sokaklarında dolaşmanın derin sarhoşluk etkisi yaptığı masal ada."
"cennet yolu'ndan aşağı salınırken vapura binip şehre geçme isteğini sıfıra indirgeyen ada."
"7 tepelinin tepelerinden yorulduktan sonra çok da kilometreler kat etmeye gerek olmadan huzura erilebilecek ada. adaların hepsi ayrı ayrı huzur verici, ruhun ferahlayabileceği yerler ama nedense burda ayrı bir nefes alıyor insan. geçmişindeki sait faik etkis midir, mendireklerinde rahatlıkla şarabını alıp oturabilme rahatlığından mıdır, tadılan ve görülen her şeyin daha bir farklı gelmesi midir bilemiyorum nedeni ama gidilesi ve gidilince geri dönülmek istenmeyesi yerdir."
"sürekli aşağı yukarı yapıp başınızı döndüren, yolunuzu bölüp duran faytonlar yoktur burada. kedileri toraman, sokakları sakin ve adeta birkaç saatliğine sizindir... fotoğraflarınıza güzel evler, bahçeler, ağaçlar eşlik edecektir tüm zenginlikleriyle. gidin, görün ve şehir sonrası şehirsizliğin tadını doyasıya çıkarın derim!"
"huzur katalizörü."
"kanaatimce istanbul'la ilgili en huzur verici şeydir burgazada..."
"gittiğiniz zaman şehir denilen şeyin ne menem bir fenalık olduğunu tekrar tekrar hatırlatan yerdir burgaz. ada ilkelliktir, belli bir saatten sonra ulaşamazsınız ya da uzaklaşamazsınız........ kış aylarında pek daha güzeldir, vapurlardan yüz kişi değil de 10 kişi iner, hepsini de isim isim sayarsın. kulağına farklı şiveler farklı diller çalınır, sait faik i hatırlarsın......... tek kötücül yanı hapseder ada seni, bağlar kendine. şehire gitmek istemezsin bir süre sonra işkence olur adayı bırakmak, giderken dönüş yolunu düşünürsün, vakit çabuk gelsin istersin... işte o zaman sen de bir tutsaksındır, mutlu bir köle..."
"benim diye mi bilmiyorum ama üstüne ada tanimayacagim, bana daha huzurlu hissedecegim bir mekanin olmadigini düsündürten, adam."
"gece gündüz, terkedilmiş izlenimi yaratan bir sessizliğe bürünen prens adası. "
"karanlikta arkanizi donmus adanin yavas yavas kaybolan isiklarini izlerken kendi kendinize bu cümleyi söylersiniz "sait faik ne kadar da hakliymis...""
"özellikle sonbahar ve kış aylarında ada sakininin sadece sessizlik olduğunu düşündüğüm yer..."
