yılbaşında yapılır genelde.. geçen seneyle hesaplaşılır.. gelecek senenin hayalleri kurulur, beklentileri sıralanır.. ben, yılbaşında değil doğum günümde yaparım.. yılın ilk ayında doğduğumdan belki.. belki de yılı değil yaşı önemsediğimden.. ritüeli bu sene de bozmuyoruz elbet.
geride bıraktığım "eski" yaşa baktığımda "mutlu"yum.. hayat ya bu, acıları sancıları vardı pek tabi. hatırlamaya ne hacet! güzellikleri, yenilikleri, iyilikleri hatırlamak, kucaklamak ve şükretmek lazım. evet.. doğru işler yaptım. iyi insanlar tanıdım. güzel yerler gördüm. "ben daha önce hiç aşık olmamışım" diyecek kadar aşık oldum.. gördüm, güldüm, eğlendim, öğrendim, okudum, izledim, düşündüm, dinledim, konuştum, olmaya devam ettim.. geneline baktığımda, geride bırakmalar görüyorum bolca. her yaşa bir tema belirlemek gerekse, bu yaşa "tebdil-i mekanda ferahlık vardır" konseptini yakıştırmak yanlış olmayacaktır sanırım.. ve tebdil-i mekan demişken; tabi ki eski yaşın en en en'i ada oldu. adalı olmam yaşa damgasını vurdu.. tam da bu yüzden muhteşem bir yaş oldu! "iyi ki doğdun hayatıma, ada!"
"yeni" yaşa ve hayallerine gelirsek; "umut"luyum.. her yeni yaştan olduğum gibi.. umutlarıma gelince; onları yalnız ada bilecek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder