701 - Fayton bilmecesi

duydunuz belki, ada faytonları son günlerde çokça konuşuluyor. faytona hayır eylemleri, karşı eylemler; açıklamalar, karşı açıklamalar.. benim fikrime gelince; kafam karışık biraz. genel olarak hayvanların insanlara hizmet etme halini sevmiyorum zaten; egoyla çok ilişkili olan "sahiplik" hali için evcil hayvan beslenmesine dahi karşıyım. at ise, çocukluğumdan beri asil görünüşü ve halleriyle hep sevdiğim bir hayvan oldu. adaya taşındıktan sonra da insan taşıyan hallerini görmeyi sevmedim. ilk günden itibaren evim iskeleye uzak olduğu için, sadece ve sadece ağır yüküm olduğu zaman binmeye özen gösterdim. bir de tabi bacağımı kırdıktan sonra, özellikle koltuk değnekli zamanlarda daha çok kullanmaya mecbur kaldım. hah, mesele burada işte! diyelim ki fayton yok, mecbur kaldığımızda neye bineceğiz? ağır yükümüz, valizimiz olduğunda mesela.. ağır taşımamız yasaksa hem de.. ya da yürüme zorluğu çektiğimizde.. ya da yaşlı ya da hasta biri neye binecek? bisiklet mi cevabınız? hayır, çözüm bu olamaz. o zaman araba ya da daha çok motorlu araç mı? hayır, asla! akülü araçlara bile tahammülümüz yok adada. e öyleyse ne yapacağız?? off, işin içinden çıkamıyorum, kabul. bizim rahatımız için atlara eziyete de gönlüm hiç razı değil.. hmm.. eziyet mi acaba, ya da hangi durumda eziyet oluyor onlara, belki bunu düşünmek lazım. yani bakılma, beslenme, çalıştırılma koşulları uygunsa yine de eziyet oluyor mu acaba? koşulları iyileştirerek mi çıksak yola.. bilemedim.. (aklıma hamdi abi geldi şimdi, ve atlarını nasıl sevdiği.. insan sevdiğine eziyet eder miydi?.. yine bilemedim..)