arkadaşım aradı sabah, "aşağıda bayram kahvaltısı yapalım mı?" diye. ada ve hava da bunca davetkarken kim hayır diyebilir bu soruya..
ergün'de kahvaltı, üstüne nadir'de kahve ısmarladık kendimize..
sohbetin ve günübirlikçilerin gürültüsü arasında, aralarda, sık aralıklarla gelen vapurları izledik (ek seferler konmuş olmalı), tıka basa insan dolu, camından bacasından insan taşan vapurları.. yolcuların pek azı - bize göre yine de fazlası - bizim adada iniyor, geri kalanı diğer adalara doğru yol alıyordu.. tahayyül edemedik heybeli'nin, en çok da büyükada'nın bugünkü halini. etmek istemedik.. üzüldük..
yine de keyifliydi adamız.. güzeldi havamız.
hamiş 1: kimle konuşsak aynı noktaya varıyoruz; büyük adalar o kadar taştı ki, bizimkine de daha fazla gelmeye başladılar. iyi mi kötü mü, yorumum yok!
hamiş 2: dün vapurda yazları büyükada'da yaşayan bir kadınla tanıştım, "haftasonları adada balkona bile çıkmıyorum ben" dedi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder