bir gun de iskeleye kamyonetle gideyim, dedim yahu!
tam bahce kapisindan sirtimda canta, elimde valiz ve cop posetleri cebelleserek cikiyordum ki, ferman durdu onumde, gel abla, dedi. ah, gelmez miyim! adada yuk tasima icin bir kamyonet var, ferman ve abisinin. faytonculuk da yapiyorlar. vanliymis ferman, bu kış adanin gordugu karı konusurken ogrendim.. kacirdim ben, dedim. hemen cikardi telefonunu, gosterdi kar kaplamis ada fotograflarini.. cocuklugunda van'da evden cikamazlarmis gunlerce, bellerine kadar kar olurmus, artik yokmus oyle karlar. ben de nisan'da gidecegim van'a, dedim; hayirlisi, dedi.. seviyorum ada insanlarini..
hamis 1: edirne'den bir isteginiz var midir? efendim, ciger mi? onu getiremem ki. ama sizin icin de yerim merak etmeyin - kotu muyum neyim!
hamis 2: dokuzyuzuncu gunumuzde adada olamayacagim, simdi farkettim, tüh be! kutlamayi bininci gunde yapmak umidiyle..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder