bu yaz leylek göçüne denk gelemedim, durduğum yerde duracağım diye çok hayıflanıyordum.. geçen hafta gruplar halinde adada görüldüklerini de biliyordum, görme umudum iyiden iyiye azalmıştı. misafirim var adada, tembih ettim sıkı sıkı "aman e., göğe bak sürekli, leylekleri yakalamamız lazım" diye.. denize gitti o, ben evdeyim.. tam biraz kestireyim diyordum ki e. aradı: "alo, leylekleri gördün mü?". çığlık çığlığa telefonu nasıl kapattım, çatıya nasıl koştum, bilmiyorum. işte oradaydılar! sonunda gördüm gördüm, leyleği havada gördüm. ooh be, şimdi gelsin seyahatler, gelsin iş gezileri, tatiller.. yaşasın leylekler, yaşasın ada!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder