29 Ağustos 2015 Cumartesi

1065. gün - 35. ay

ankara'dan döndüğümde meşhur yaseminimi ölüm döşeğinde buldum.. neredeyse hiç yeşil yaprağı kalmamış, kimsesizlikten solmuş sararmıştı.. hemen alarm durumuna geçtik tabi. ben varken ben, yokken komşum can vermeye başladık. huzurlarınızda son durum: hayata dönüyor! 
neymiş, çıkmamış candan ümit kesilmezmiş.. 
sözün özü: kesmeyin umudunuzu, umut varsa hayat var.
hamiş: otuz beşinci aydönümümüz kutlu mutlu olsun ada!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder