sabah iskeleye yururken gordum.. sabahima mutluluk katti atlarin ozgur olmasi fikri.. ama dogru degildi elbet.. ve cok anlamliydi, ozgurluklerinin yanibasindaki trafonun ustundeki olum tehlikesi isareti.. "olum tehlikesi" coktan "ozgurluk tehlikesi"ne donusmustu.. ozgurluk, olume yaklasmak adim adim.. ozgurlukten korkmak, olumden korkulmadigi kadar..
hem salt atlar icin degil; insanlar icin de.. hatta en cok bizim icin..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder