"bir zamanlar adanin en guzel kapilarindan biriydim. rengim bile farkliydi; ozeldim. herkes hayran hayran bakardi; bayilirdim. sonra.... yaşlandim.. kimse bakmaz oldu yuzume.. uzuldum.. uzuldukce daha da yaşlandim.. ama yaşlanmaktan daha cok ne koydu biliyor musunuz? açılmamak.."
kapılar açılmaya muhtaç, insanlar açılmaya..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder