35 - 3 insan

cok severim 3 maymun konseptini. yillardir gonulluluk egitimlerinde kullanirim. olan bitene gozumuzu, kulagimizi, gonlumuzu kapatmamanin gerekliligini animsatmak icin.. dun kadikoy'de buldugum bu hallerini daha da cok sevdim, aldim, adaya getirdim. adada baska bir anlam kazandi benim icin.. sadece kotuye degil, iyiye, guzele de duyularimizi, algilarimizi kapattigimizi hatirlatti.. oylesine rutin, robotlasmis hayatlar yasiyoruz cunku.. her gun pek cok "guzel" goruyoruz aslinda, ve fakat bakmiyoruz bile "dunya isleri" pesinde kostururken.. kaciriyoruz ustunden gectigimiz denizin aldigi farkli renkleri; kuslarin sesini, ayagimizin altındaki yapragin hisirtisini duymuyoruz; agacin cicegin kokusunu almiyor burnumuz; karsimizdaki minik cocugun guzelim gulusunu, gulerken gozlerinin icindeki coskuyu fark etmiyoruz.. ve daha nicesini.. kendimizle, isimiz gucumuz, derdimiz tasamizla bunca mesgul olup gunun sonunda en cok ihmal ettigimizin yine kendimiz olmasi ironik degil de, ne.. geciyor gunler.. ruhumuzu guzelliklerle beslemeden.. yillar geciyor.. kuruyor icimiz, biz kuruyoruz gun be gun.. gormuyoruz, duymuyoruz, bilmiyoruz.. ne yapiyoruz peki? yasiyoruz.. sozumona!

(yasadigimiz sehrin yanibasinda cok guzel adalar varmis, biliyor muydun? yoksa gormus muydun? nee, hic duymadin mi!)