adanin kafasi karisik biraz: "bir tuhaflik var bu kizda. dun oglen geldi. dusunceli, dalgin.. atti cantasini bir koseye, kahvesini yapti hemen. oturdu kahvesi ve sigarasiyla. kalkti sonra, yatagina gitti. uyumakti niyeti anlasilan; bir saga bir sola, uyuyamadi.. pes etti bir sure sonra. oturdu masasina, acti bilgisayarini (acmasa sasardik degil mi?). sonrasi malum.. saatlerce, ama saatlerce bilgisayara kilitlendi. bazen yazdi, bazen okudu, arada kafasini kasidi, arada eli yanaginda bakti dusundu daldi.. kahve ve sigara molalarinin disinda calisti durdu. neredeyse gece olmustu bilgisayari kapattiginda. mutfaga gitti, bir seyler yedi (nihayet!). ortalikta dolanmaya basladi. yorgun gorunuyor, uyuyacak galiba, dedim. yaniltti beni. mutfaga girdi tekrar ve tatli yapmaya basladi. hayir olsun! o da bitince uzandi koltuga, okudu biraz. ama onu da yapamiyor gibiydi.. sonunda uyudu.. sabah oldu; uyanmis, uyanmasini bekliyordum. alarmi calmadi (hayret!), uyandi. bilgisayarini acmadi. (sehre gidecek demek ki) kahvesini demledi. bilgisayarini acmadi. elini yuzunu yikadi. bilgisayarini acmadi. (evet, kesin gidecek) kahvesini koydu, icti. ve sigarasini. bilgisayarini acmadi. odalara girdi cikti. ama dolabin karsisinda dikilip kiyafet secme rituelini gerceklestirmedi. (gitmeyecek galiba. bilgisayarini niye acmiyor oyleyse?) oturdu koltuga, koca kitabini aldi eline, uzandi, okumaya basladi. okudu, okudu. bilgisayarini hala acmamisti. kafam cok karisti. bugun pazartesi degil mi? tamam her pazartesi ise gitmez, ama gitmese de evde calisiyor olur. en azindan sabah o bilgisayar acilir, bir seyler yapilir yapilir.. ne oldu buna soyleyin. hasta mi, kafasina saksi mi dustu, ne oldu?"
karisikligi dindirmem lazim sanirim: "yeter bu kadar dirdir. kalk bakalim ada, alisverise gidiyoruz. aksama misafirlerimiz var, yemek yapacagiz daha."
sordu: "e pazartesi, e is?"
yanitladim: "haa is mi? izin verdim kendime. ben diyeyim kafa izni, sen de ada izni."
afalladi: "woohoo"
"dur ada, ziplama"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder