ada her gün yeni bir şey öğretiyor. bugünkü dersimiz yavaşlamak üzerineydi.
sabah yürürken, her zamanki gibi takip ediliyormuşçasına yürümeme izin vermedi. durdurdu: "hiç bir şeye veya yere yetişmen gerekmiyor şu an. yavaş yavaş yürü. attığın adımı, aldığın nefesi hissederek.. çevrendekilere bakarak.. yürümenin, yürüdüğün yolun tadını çıkararak.".. denedim.. arada unutup hızlandıkça hatırlattı; yavaşladım. ve biliyor musunuz, çok güzeldi..
ama dersimiz bitmemişti. bir kaç işi aynı anda yapmaya bayılırım, bilenler bilir. ada bayılmazmış meğer.. fırın, elektrik süpürgesi ve çamaşır makinesini aynı anda çalıştıran bana, bu sefer sigortayı attırarak "dur" dedi.. açıkçası bu dersi sevemedim! adaya has bir şey mi, eve mi, bilmiyorum.. bir bilen?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder