ilklere devam ediyoruz: bu aksam ilk defa evden iskeleye tek basima yurudum. tek degnege dustukten beri yalniz gidiyorum sehre, ama hep faytonla iniyordum iskeleye. bu aksam da sehirden gelecek arkadasimla sahilde yemek yemeye karar verdigimiz icin inecektim. fayton cagirmayi dusunuyordum ki, yapma bb, dedim, cantan yok valizin yok, yuruyebilirsin, zorla kendini, mutlu et! ve yurudum. adaya dondugumden beri 3 kez yurumustum, onlarda da yanimda biri/leri vardi hep. ve hep sahilden yurumustuk. oysa benim normalde en cok kullandigim yol adanin icinden gecen yoldu. yokuslar biraz gozumu korkutsa da oradan yurumeye karar verdim. nasil da ozlemisim meger.. agaclarin arasindan, mis kokularin icinden yurumek.. mmm.. keyifle indim iskeleye.. sansima dolunay yeni yeni yuzunu gosteriyordu, yol boyunca eslik etti bana. arkadasimin gelmesine biraz daha vardi, o gelene kadar yine adada en sevdigim seylerden birini yapayim, dedim. anlayacaginiz nadir'de oturmus kahvemi iciyorum su an. ve hayat guzel!
_dolunay, bi kahve de sana soyleyeyim ister misin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder