_adan nasıl?
_döndün mü adana?
_adanı özlemişsindir.
_adanı bırak da gel artık..
diyorlar.. düzeltiyorum..
_"adam" değil. öyle demiyoruz artık.
_niye?
_çünkü dersimi aldım. çünkü hiç bir şey benim değil, hiç bir şey insana ait değil. olması da gerekmiyor ayrıca..
başınıza bir felaket gelince, sorguluyorsunuz ister istemez. neden oldu bu? neden benim başıma geldi?.. her şeyde bir hayır vardır, diyor çevrenizdekiler.. nasıl bir hayrı olabileceğini bilemiyor, bulamıyorsunuz.. ama her şeyin bir sebebi olduğunu çok iyi biliyorsunuz.. soruyorsunuz; bunun sebebi nedir.. ya da almanız gereken ders.. düşünüyorsunuz.. ve pek çok sebep ve ders buluyorsunuz..
ben de bu kırıktan sonra kendi payıma almam gereken dersleri düşündüm.. düşündüm.. malum, bolca vaktim vardı.. bu derslerin biri şuydu..
hatırlar mısınız aylar önce yazmıştım sahiplenmekle ilgili. şimdi baktım, aslında kazadan çok da önce değilmiş; mayıs sonlarında yazmışım. (hatırlamak isteyenler için: http://burgazadada.blogspot.com/2013/05/240-sahiplenmek.html)
yazmışım ama sindirememişim meğer.. adaya "adam" demeye devam ediyordum çünkü.. yaz planları yapılıyordu arkadaşlarla, diretiyordum: "bana dokunmayın. hiç bir yere gitmek istemiyorum. tüm boş zamanları adamda değerlendirmek istiyorum. zaten ilk yazımız bu." adam da adam.. ne oldu peki? boş zamanları bırak, koca yaz neredeyse hiç zaman geçiremedin adanla, değil mi bb hanım?.. öyle.. geçiremedim.. üzgünüm.. ama bildim.. bildim hiç bir şeyi sahiplenmemek gerektiğini.. hem de böylesine acizken aslında insan olarak.. içine saklandığımız beden bile bizim değil aslında.. etten kemikten tek bir bacak parçasını bile kontrol edemiyoruz baksanıza. sahipsen, sahip olduğuna istediğini yaptır hadi: "hey bacak, yürüsene! duymuyor musun, sana diyorum, yürü diyorum".. yaaa.. dinlemiyor, değil mi?.. dinlemez.. hiç bir şey bizim değil çünkü.. boşa bu sahiplenmeler.. boşa bu her şeyi kontrol etme çabaları, planlar, planlamalar..
evet.. hayat, biz planlar yaparken başımızdan geçenlerdi.. bakalım hangi planları bozacak daha.. dileyelim ki bozduklarının yerine koydukları güzel sürprizler olsun..
sonuç: adaya "adam" demiyorum ben artık.. bilenler bilmeyenlere söylesin, "adan" diyen de kalmasın..
hamiş:
1.evdeki panoda da gerekli değişiklik iki harf ilavesiyle yapılmıştır. baktıkça dersimizi hatırlayalım, unutmayalım diye..
2.başka dersler de var, daha bitmedi.. belki yazarım onları da vakti geldiğinde.. hissettiğimde..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder